ร่วมแบ่งปันน้ำใจ ณ บ้านโฮมฮัก

February 4th, 2011

ขอเชิญชวนผู้ใหญ่ใจดีทุกท่านร่วมแบ่งปันความรัก ความอบอุ่นให้แก่เด็กน้อย ณ บ้านโฮมฮัก

ปัจจุบัน บ้านโฮมฮัก ยังคงมีความจำเป็น และมีความต้องการน้ำใจจากทุกท่านร่วมบริจาคสิ่งของจำเป็น ได้แก่

- นมผงดูเม็กซ์ สูตร 1 สำหรับเด็กทารกแรกเกิด จนถึง 6 เดือน

- นมผงดูเม็กซ์ สูตร 2 สำหรับเด็ก 6 เดือน จนถึง 3 ปี

- นมถั่วเหลือง

- สบู่เหลวสำหรับเด็ก

- ยาสระผมสำหรับเด็ก

- ไฮเตอร์ น้ำยาซักผ้าขาว

- ไฮเตอร์ น้ำยาซักผ้าสี

- ผ้าอ้อมสำเร็จรูปสำหรับเด็ก

- ผ้าอ้อมสำเร็จรูปสำหรับผู้ใหญ่ ไซส์ XL

- ข้าวสารและอาหารแห้ง

- ผัก ผลไม้ สด

- วุ้นเส้น

- ไข่ไก่

หรือร่วมบริจาคเป็นทุนทรัพย์ได้ที่บัญชี ดังต่อไปนี้

@     ธนาคารไทยพาณิชย์  จำกัด  (มหาชน)   สาขายโสธร           

 ชื่อบัญชี   มูลนิธิ  สุธาสินี  น้อยอินทร์  เพื่อเด็กและเยาวชน

 บัญชีเลขที่     561-2-21187-7

@     ธนาคารทหารไทย  จำกัด  สาขายโสธร                                 

ชื่อบัญชี   มูลนิธิ  สุธาสินี  น้อยอินทร์  เพื่อเด็กและเยาวชน

บัญชีเลขที่    437-2-13090-8

@     ธนาคารกสิกรไทย  จำกัด  สาขายโสธร                                                 

ชื่อบัญชี   มูลนิธิ  สุธาสินี  น้อยอินทร์  เพื่อเด็กและเยาวชน

 บัญชีเลขที่     129-2-57021-6

@      ธนาคารกรุงเทพ  จำกัด  มหาชน   สาขายโสธร                   

ชื่อบัญชี   มูลนิธิ สุธาสินี  น้อยอินทร์  เพื่อเด็กและเยาวชน                                                                                       

บัญชีเลขที่    271-4-37505-8  

@      ธนาคารไทยพาณิชย์  จำกัด  (มหาชน)   สาขายโสธร  

ชื่อบัญชี  โครงการครอบครัวอุปถัมภ์แห่งบ้านโฮมฮัก

บัญชีเลขที่   561-2-43686-7  ( เฉพาะการศึกษา )

นอกจากนี้ท่านยังสามารถเลี้ยงข้าวกลางวัน และร่วมทำกิจกรรมกับเด็กๆ ได้ ณ บ้านโฮมฮัก

ใบเสร็จรับเงินมูลนิธิสุธาสินี  น้อยอินทร์  เพื่อเด็กและเยาวชน  สามารถนำไปลดหย่อนภาษีได้
อยู่ในหมวด  รายชื่อสถานพักฟื้น  บำบัดและฟื้นฟูเด็ก  28  แห่ง
อยู่อันดับที่ 28.  มูลนิธิสุธาสินี  น้อยอินทร์  เพื่อเด็กและเยาวชน 
ที่อยู่  เลขที่  3  หมู่ที่ 12  ต.ตาดทอง  อ.เมือง  จ.ยโสธร  35000
เบอร์โทรติดต่อ  045-722241 / 045-580200
สอบถามรายละเอียดเพิ่มเติมได้ที่

มูลนิธิสุธาสินี  น้อยอินทร์  เพื่อเด็กและเยาวชน  

เลขที่  3  หมู่ที่ 12  บ้านประชาสรรค์  ตำบลตาดทอง

อำเภอเมือง  จังหวัดยโสธร 35000 

 โทร. 045-722241, 045-580200 

 มือถือ  081-075-4953 /082-153-7995 /   084-474-4755

E-mail : noiin_su@yahoo.co.th

ช่วยกันดูแลค่ะ

February 4th, 2011

ถึงหนูจะยังเป็นเด็ก ตัวหนูจะยังเล็ก แต่สองมือน้อยๆ ของหนู และใจของหนู ก็พร้อมจะช่วยแม่ๆ พี่ๆ เพื่อนๆ ทำความสะอาดบ้านโฮมฮัก บ้านที่หนูรักค่ะ

ด้วยรักที่ได้รับทำให้ผมพร้อมจะสู้ต่อ

January 26th, 2011

สวัสดีครับผมชื่อ น้องณัฐ ครับ  ผมอยู่บ้านโฮมฮักมา 7-8 ปี  แล้วครับ  ในระหว่าง 7-8 ปีนี้  ผมมีความสุขมากครับ  บ้านหลังนี้ทำให้ผมได้เรียนรู้อะไรมากมาย  และยังให้อะไรผมอีกมากมาย  สิ่งที่สำคัญของบ้านหลังนี้ คือ “ความรัก”  ครับ  พวกเราอยู่กันด้วยรักจริง ๆ  แต่บางครั้งน้อง ๆ  ก็มีทะเลาะกัน  โกรธกัน  แต่ทุกสิ่งที่ทำกันนั้นจะไม่เกินคำว่ารัก  ไปอย่างแน่นอน

และสิ่งที่ผมอยากบอก  อยากขอบคุณ  ที่นี่ที่บ้านโฮมฮักคือ  “ผมจะกตัญญูต่อแม่ติ๋ว  และ แม่ ๆ ทุกคน  ถ้าไม่มีแม่ติ๋ว และทีมแม่ ๆ ผมคงจะไม่ได้เจอความรักที่อบอุ่น  ที่แม่ติ๋วและบ้านหลังนี้มอบให้  ที่นี่ทำให้ผมรู้ว่า  ถึงแม้ว่าเราจะไม่มีครอบครัว  ที่สมบูรณ์เหมือนใคร  แต่เราก็สามารถเติบโตขึ้นด้วยความน่ารัก  สดใส  และก็พร้อมที่จะรับใช้สังคม  เหมือนคำ ๆ    หนึ่งที่แม่ติ๋วได้พูดไว้ว่า  “เอดส์มีความ  น่ารัก  สดใส เติบโตได้  และพร้อมที่จะรับใช้สังคมในอนาคต”  ด้วยสิ่งนี้ที่ทำให้ผมพร้อมที่จะเดินต่อสู้  ต่อไปกับแม่ติ๋ว และแม่ ๆ ทุกคน  เพื่อให้สังคมยอมรับว่า  “เด็ก” บ้านโฮมฮัก  พร้อม  รับใช้ชาติ  รับใช้สังคมต่อไปครับ

สารคดี “โฮมฮัก…บ้านนี้มีรักเพื่อเด็กน้อย”

January 25th, 2011

 

คลิกลิงค์ด้านล่างเพื่อชมสารคดีได้เลยค่ะ

โฮมฮัก…บ้านนี้มีรักเพื่อเด็กน้อย

แม่ที่ดีที่สุด

January 23rd, 2011

ชีวิตได้เปลี่ยนแปลงไปมากมาย  กับการที่ได้ก้าวเข้ามาสู่บ้านหลังนี้  บ้านที่เรียกว่าการทำงาน  ซึ่งมันเป็นการทำงานที่แทบจะไม่มีเวลาเป็นของส่วนตัว  จากการที่ต้องจากครอบครัวเล็ก ๆ  ก้าวเดินมาสู่ครอบครัวใหญ่  ครอบครัวที่ต้องการความรัก ความเข้าใจ ต้องการพ่อและแม่  ตำแหน่งแรกที่ฉันได้สัมผัสคือ  “แม่” แม่เป็นคำที่สั้น ๆ   แต่มันมีความหมายมากมายกับชีวิตทุกชีวิต  ทีแรกฉันยังงง ๆ  กับคำนี้  ตั้งคำถามกับตัวเองว่า แม่ต้องทำอย่างไร  ต้องอยู่แบบไหน ต้องรับผิดชอบระไรบ้าง   และต้องให้ความรักกับเขาอย่างไร

การที่จะทำงานที่นี้  มันไม่ใช่เรื่องง่ายๆ เลย  มีหลายสิ่งหลายอย่างที่ต้องเรียนรู้ เราต้องปรับตัวให้เข้ากับทุกๆ  คน  ต้องรู้จักนิสัยของลูกๆ  เพราะลูก ๆ แต่ละคนมีสภาพปัญหา ที่แตกต่างกันไป เด็กบางคนติดโรคร้ายตั้งแต่กำเนิด  บางคนถูกพ่อแม่ทอดทิ้ง  บางคนถูกล่วงละเมิด  ซึ่งพวกเขาต้องการความรัก ความเข้าใจเป็นอย่างมาก  มาอยู่ที่นี้เรามีหลายชีวิตที่ต้องดูแล มีต้นกล้าที่ต้องคอยประคับประคองให้เติบโตขึ้นมาเป็นกำลังของแผ่นดินต่อไป การที่มาอยู่ที่นี้ทำให้ฉันได้รู้หัวอกของคำว่าแม่ ว่าทำไมแม่ต้องบังคับให้เราทำอย่างนั้น  อย่างนี้  ต้องตื่นแต่เช้ามาทำงาน  คอยบอกคอยสอนให้เราทำตามที่แม่บอกก็เพราะอยากให้เรามีความรับผิดชอบในหน้าที่  ให้เติบโตขึ้นมาเป็นคนมีคุณภาพ  มันก็เหมือนที่ฉันกำลังปฏิบัติอยู่ทุกวันนี้  บางครั้งตัวฉันเองก็มีความรู้สึกท้อแท้  เบื่อหน่าย เหนื่อยล้า  อยากจะกลับบ้าน  แต่เมื่อได้เห็นรอยยิ้มของลูกๆได้ยินคำว่า”แม่สู้นะ”  แม่อย่าพึ่งทิ้งพวกหนูไป อยู่กับพวกหนูไปนานๆ มันทำให้ฉันรู้สึกว่าตัวเองยังมีคนที่ต้องรับผิดชอบอยู่นะ ฉันต้องบอกกับตัวเองว่าอยู่อย่างไรจึงจะมีความสุข  แต่ฉันก็ภูมิใจที่ได้มาทำงานที่นี้  ได้สัมผัสกับชีวิตอีกแง่มุมหนึ่ง ซึ่งฉันคิดว่ามันเป็นประสบการณ์ชีวิตที่หาที่ไหนไม่ได้อีกแล้ว

บทสรุปสุดท้ายของแม่ฝึกหัดคนนี้ก็คือ จะพยายามทำหน้าที่ของคำว่า”แม่”ให้ดีที่สุด  เป็นแบบอย่างที่ดีของลูก  เป็นน้องที่น่ารักของพี่ ๆ ที่ทำงาน และจะรักทุกคนในบ้านหลังนี้ตลอดไป

จาก…แม่ฝึกหัด