++บ้านโฮมฮัก++ | มูลนิธิ สุธาสินี น้อยอินทร์ เพื่อเด็กและเยาวชน

สวัสดีค่ะ หนูชื่อน้องน้ำอบ  หนูประทับใจที่บ้านโฮมฮักทำให้หนูมีวันนี้   วันที่หนูได้เรียนหนังสือ  และได้อยู่ร่วมกับคนอื่นได้  โดยไม่ต้องคิดว่าตัวเองด้อยกว่าคนอื่น  แม่ๆที่อยู่บ้านโฮมฮักหนูมีความรู้สึกว่าเขาเป็นเหมือนแม่ที่แท้จริงของหนู  เพราะเขาได้ดูแล  อบรมสั่งสอน  ทั้งดูแลทางกาย และใจ  ให้หนูเป็นคนที่เข้มแข็ง  อ่อนโยน  และกล้าที่จะเดินไปข้างหน้าอย่างมั่นใจ  และมีความสุข     สิ่งที่หนูฝัน  ในอนาคต  หนูอยากเป็นช่างภาพ    เพื่อที่จะได้บันทึกภาพความประทับใจ  เหมือนอย่างเช่นที่หนูประทับใจที่นี่     คือบ้านโฮมฮักค่ะ  ขอบคุณค่ะ

วันนี้เป็นวันเสาร์  หลังจากพวกหนูรับประทานอาหารเช้ากันแล้วก็มีเสียงตะโกนขึ้นว่า  “มาเข้าแถวได้แล้ว”   ทุกคนดีใจกับการได้เข้าแถว  เลยวิ่งแข่งกันมาเป็นกิจวัตร  ในขณะที่ทุกคนเข้าแถว  ก็มีไอ้ตัวแสบประจำบ้านวิ่งไล่น้องซุปเปอร์แหมบ   เสียงมาว่า  ช่วยหนูหน่อยไอ้จูนมันไล่  ทุกคนก็หันมามอง  น้องแหมบอย่างตกใจ    แล้วแม่ติ๋วก็พูดว่า จูนอย่าทำน้องนะลูก  แล้วเจ้าจูนก็อยู่นิ่งอยู่เฉย ๆ ตามคำที่แม่ติ๋วพูด  ส่วนน้องแหมบก็เดินเข้าแถวตามบ้านเหมือนเดิม  แล้วทุกคนก็หัวเราะกันเฮฮา  นี่แหละเสียงหัวเราะและรอยยิ้มของพวกหนู   และที่สำคัญไปกว่านั้นก็เป็นยาวิเศษของแม่ติ๋วอีกอย่างหนึ่งค่ะ

สวัสดีครับผมชื่อ น้องณัฐ ครับ  ผมอยู่บ้านโฮมฮักมา 7-8 ปี  แล้วครับ  ในระหว่าง 7-8 ปีนี้  ผมมีความสุขมากครับ  บ้านหลังนี้ทำให้ผมได้เรียนรู้อะไรมากมาย  และยังให้อะไรผมอีกมากมาย  สิ่งที่สำคัญของบ้านหลังนี้ คือ “ความรัก”  ครับ  พวกเราอยู่กันด้วยรักจริง ๆ  แต่บางครั้งน้อง ๆ  ก็มีทะเลาะกัน  โกรธกัน  แต่ทุกสิ่งที่ทำกันนั้นจะไม่เกินคำว่ารัก  ไปอย่างแน่นอน

และสิ่งที่ผมอยากบอก  อยากขอบคุณ  ที่นี่ที่บ้านโฮมฮักคือ  “ผมจะกตัญญูต่อแม่ติ๋ว  และ แม่ ๆ ทุกคน  ถ้าไม่มีแม่ติ๋ว และทีมแม่ ๆ ผมคงจะไม่ได้เจอความรักที่อบอุ่น  ที่แม่ติ๋วและบ้านหลังนี้มอบให้  ที่นี่ทำให้ผมรู้ว่า  ถึงแม้ว่าเราจะไม่มีครอบครัว  ที่สมบูรณ์เหมือนใคร  แต่เราก็สามารถเติบโตขึ้นด้วยความน่ารัก  สดใส  และก็พร้อมที่จะรับใช้สังคม  เหมือนคำ ๆ    หนึ่งที่แม่ติ๋วได้พูดไว้ว่า  “เอดส์มีความ  น่ารัก  สดใส เติบโตได้  และพร้อมที่จะรับใช้สังคมในอนาคต”  ด้วยสิ่งนี้ที่ทำให้ผมพร้อมที่จะเดินต่อสู้  ต่อไปกับแม่ติ๋ว และแม่ ๆ ทุกคน  เพื่อให้สังคมยอมรับว่า  “เด็ก” บ้านโฮมฮัก  พร้อม  รับใช้ชาติ  รับใช้สังคมต่อไปครับ

หนูได้มาอยู่ที่บ้านโฮมฮักตอนที่หนู อายุได้ 5 ขวบ และหนูได้มากับแม่และน้องอีก 2 คนค่ะ  ตอนนี้น้องคนแรกของหนู อายุ 11 ปี  และน้องคนสุดท้อง อายุ 9 ปี น้องหนูเป็นผู้ชายทั้งสอง  หนูอยู่ที่บ้านโฮมฮักมา ประมาณ 11 ปี แล้ว 

หนูรู้สึกว่าที่บ้านโฮมฮัก ที่นี่เป็นบ้านแห่งความรัก และความอบอุ่น เพราะถ้าไม่มีแม่ติ๋ว และ    แม่ ๆ ที่บ้านโฮมฮักนี้คอยดูแลและคอยเป็นห่วงพวกหนู ไม่รู้ว่าพวกหนูจะไปอยู่ที่ไหน และจะมีอาหารกินไหม และจะได้ไปโรงเรียนหรือเปล่า หนูมีความสุขมากเลยค่ะ และมีผู้ใหญ่ใจดีคอยเข้ามามอบความรักให้กับพวกหนูอีกด้วย ซึ่งมีทั้งความรัก ความอบอุ่น หนูดีใจมากเลยค่ะ และมีความสุขมาก ๆ ด้วยที่ยังมีผู้ใหญ่ใจดีคอยคิดถึงพวกหนู 

หนูอยากบอกทุกท่านว่าเด็กอย่างพวกหนูก็เหมือนเด็กคนอื่น ๆ ทั่วไป ไม่อยากให้ผู้ใหญ่ทอดทิ้งเด็กๆ ที่ไม่มีพ่อแม่แบบพวกหนูเลย ซึ่งหนูคิดว่าหนูโชคดีกว่าเด็กๆ อีกหลายคนซึ่งเขาอาจจะไม่มีที่อยู่เหมือนหนูก็ได้ แต่อยากบอกทุกท่านว่าชีวิตเด็กๆ ทุกคนที่ไม่มีพ่อแม่ หรือถูกครอบครัวทอดทิ้งหนูอยากให้ทุกท่านคอยเป็นกำลังใจให้เด็กๆ ทุกคนที่ยังขาดความรัก ความอบอุ่น และคอยมอบความรักให้กับเขา ขอบคุณค่ะ

จากใจ…น้องมายด์