คนป่วยทุกคนจะรับรู้ว่า ถ้าจมอยู่กับความเจ็บป่วย วิตกกังวลกับกาย ใจจะทุกข์ อย่าห่วงเลย ไม่มีคนป่วยคนไหนหรอกที่อยากปล่อยให้ตนเองหมดหวังต้องปวด ทรมาน และตายอย่างน่าเวทนา ดังนั้นแล้วกระบวนการเรียนรู้จึงสำคัญกับชีวิตทุกชีวิต อะไร? ทำให้คนพิการทางดวงตา จึงมองเห็นแสงสว่างในดวงใจและดำรงชีวิตอย่างมีความสุขได้ และอะไร? ทำให้คนพิการทางกาย จึงสามารถนำพาตนเองไปในที่ต่าง ๆ ได้อย่างเบิกบาน อบอุ่น และเป็นสุข
เช่นเดียวกับโรคร้ายที่เกิดในกาย ถ้าใจยอมจำนน ถ้าโรคร้ายทุก ๆ โรคยอมจำนน ทดท้อ รอคอย ไม่มีความหวังก็จะตายทางจิตใจ ตายทางวิญญาณ ก่อนที่จะตายจริง สำหรับคนบ้านโฮมฮักการเรียนรู้อยู่ร่วมกับชีวิตของตัวเอง โดยไม่พึ่งแพทย์ ตลอดเวลาในทุก ๆ อาการที่เกิด ไม่พึ่งยา แต่พึ่งหัวใจตนเอง หัวใจที่เต็มอิ่มไปด้วยรัก มีชีวิตอยู่เพื่อคนอื่น ความสุขจากการให้คือยาวิเศษที่เยียวยาโรคทุกโรค ให้เจ็บแค่ที่กาย แต่หัวใจเต็มอิ่มที่ได้ทำ ที่ได้ให้ และที่ได้เคลื่อนไหว ในสิ่งที่สามารถกระทำได้ ขอให้เชื่อมั่นว่าความศักดิ์สิทธิ์ ของสิ่งที่เรียกว่าศักดิ์สิทธิ คือการ”ทำงาน” เพื่อผู้อื่นได้พ้นจากทุกข์ หรือสามารถอยู่ร่วมกับทุกข์ได้อย่างเป็น “สุข”
