กลิ้งยางสนุกไม่เบา แต่พอดีมีอยู่เส้นเดียว พวกเราก็เลยต้องมาช่วยกันกลิ้งอย่างที่เห็นนี่แหละครับ
Archive for February 19th, 2011
บทเรียนกับคำว่าแม่ที่ไม่ใช่แม่ที่แท้จริง
February 19th, 2011
ก้าวแห่งการเรียนรู้บทเรียนกับคำว่า “แม่” ที่ไม่ใช่แม่ที่แท้จริงของหนู ๆ แต่เวลาทุกนาทีมันมีค่ากับเด็ก ๆ ตัวน้อย ที่จะก้าวเดินไปข้างหน้าและมีอนาคตที่สดใสอย่างมีคุณภาพของชีวิตเด็ก ๆ ของบ้านโฮมฮักแห่งนี้ รอยยิ้มกับเสียงหัวเราะของเด็ก ๆ ทำให้เรามีความสุขกับการได้ดูแล และมีความรับรู้ว่า เขามีแววตาที่สดใสอยากพบกับผู้ใหญ่ทุกๆ คนที่มาเยี่ยม อยากให้ทุก ๆ คนรับรู้ว่าเด็กอย่างพวกเราโตได้ มีชีวิตเป็นอย่างไร มีความฝันมากมาย แม้ร่างกายจะมีโรค แต่เด็ก ๆ ก็มีจิตใจที่แข็งแรงพร้อมที่จะก้าวดินไปข้างหน้า แม่คร
ชีวิตกับการเรียนรู้
February 19th, 2011
คนป่วยทุกคนจะรับรู้ว่า ถ้าจมอยู่กับความเจ็บป่วย วิตกกังวลกับกาย ใจจะทุกข์ อย่าห่วงเลย ไม่มีคนป่วยคนไหนหรอกที่อยากปล่อยให้ตนเองหมดหวังต้องปวด ทรมาน และตายอย่างน่าเวทนา ดังนั้นแล้วกระบวนการเรียนรู้จึงสำคัญกับชีวิตทุกชีวิต อะไร? ทำให้คนพิการทางดวงตา จึงมองเห็นแสงสว่างในดวงใจและดำรงชีวิตอย่างมีความสุขได้ และอะไร? ทำให้คนพิการทางกาย จึงสามารถนำพาตนเองไปในที่ต่าง ๆ ได้อย่างเบิกบาน อบอุ่น และเป็นสุข
เช่นเดียวกับโรคร้ายที่เกิดในกาย ถ้าใจยอมจำนน ถ้าโรคร้ายทุก ๆ โรคยอมจำนน ทดท้อ รอคอย ไม่มีความหวังก็จะตายทางจิตใจ ตายทางวิญญาณ ก่อนที่จะตายจริง สำหรับคนบ้านโฮมฮักการเรียนรู้อยู่ร่วมกับชีวิตของตัวเอง โดยไม่พึ่งแพทย์ ตลอดเวลาในทุก ๆ อาการที่เกิด ไม่พึ่งยา แต่พึ่งหัวใจตนเอง หัวใจที่เต็มอิ่มไปด้วยรัก มีชีวิตอยู่เพื่อคนอื่น ความสุขจากการให้คือยาวิเศษที่เยียวยาโรคทุกโรค ให้เจ็บแค่ที่กาย แต่หัวใจเต็มอิ่มที่ได้ทำ ที่ได้ให้ และที่ได้เคลื่อนไหว ในสิ่งที่สามารถกระทำได้ ขอให้เชื่อมั่นว่าความศักดิ์สิทธิ์ ของสิ่งที่เรียกว่าศักดิ์สิทธิ คือการ”ทำงาน” เพื่อผู้อื่นได้พ้นจากทุกข์ หรือสามารถอยู่ร่วมกับทุกข์ได้อย่างเป็น “สุข”
ขอบคุณที่ทำให้มีวันนี้
February 19th, 2011
สวัสดีค่ะ หนูชื่อน้องน้ำอบ หนูประทับใจที่บ้านโฮมฮักทำให้หนูมีวันนี้ วันที่หนูได้เรียนหนังสือ และได้อยู่ร่วมกับคนอื่นได้ โดยไม่ต้องคิดว่าตัวเองด้อยกว่าคนอื่น แม่ๆที่อยู่บ้านโฮมฮักหนูมีความรู้สึกว่าเขาเป็นเหมือนแม่ที่แท้จริงของหนู เพราะเขาได้ดูแล อบรมสั่งสอน ทั้งดูแลทางกาย และใจ ให้หนูเป็นคนที่เข้มแข็ง อ่อนโยน และกล้าที่จะเดินไปข้างหน้าอย่างมั่นใจ และมีความสุข สิ่งที่หนูฝัน ในอนาคต หนูอยากเป็นช่างภาพ เพื่อที่จะได้บันทึกภาพความประทับใจ เหมือนอย่างเช่นที่หนูประทับใจที่นี่ คือบ้านโฮมฮักค่ะ ขอบคุณค่ะ