ณ บ้านโฮมฮัก มีเด็กชายชื่อ น้องต้นหอม อายุประมาณ 12-13 ปี อยู่กับเพื่อนหลายคน ผมมีความสุขมากเลย
ทุกๆ เช้า ผมต้องดูแลน้องๆ และทำความสะอาดต่างๆ ผมทำอย่างนี้มาจนเคยชิน ผมเสียใจมากที่พ่อแม่ผมได้เสียชีวิตไปแล้ว แต่ตอนนี้ผมกลับมีความสุขมาก ผมคิดว่าผมอยู่ที่นี่เหมือนเป็นบ้านของผมไปเลย แต่ตอนผมมาใหม่ๆ ผมคิดว่าจะไม่มีความสุข แต่เปลี่ยนไปกับที่ผมคิดเลย มีความสุขมากเลยที่พวกผมได้ไปโีรงเรียน ที่โรงเรียนมีเพื่อนมากขึ้น แต่ผมสงสัยว่าทำไมถึงรังเกียจพวกผมทุกคนเลยนะ? เป็นพวกผู้ใหญ่ที่ไม่เข้าใจเลยนะว่า เด็กๆ จะเป็นอย่างไร พวกผู้ใหญ่ไม่เคยเข้าใจเด็กๆ เลย
เด็กคือต้นกล้าของแผ่นดิน ถ้าผู้ใหญ่ให้ความรักกับเด็กๆ เด็กจะเป็นผู้ใหญ่ที่ดีในสังคมและประเทศชาติต่อไป
โดย…น้องต้นหอมผู้น่ารัก
สู้ๆ นะค่ะน้อง
พี่เป็นกำลังใจให้
คนเราท้อได้แต่อย่าถอย
และอย่ายอมแพ้น่ะค่ะ
ขอให้น้องเป็นคนดีของแม่ติ๋วและ
เป็นคนดีของทุกคนที่รักหนูน่ะค่ะ
น้องต้นหอมผู้น่ารัก…กำลังมีความสุข
หนูกำลังมีความสุข
เท่านั้นก็ยิ่งใหญ่แล้วค่ะ
หนูมีในสิ่งที่ผู้ใหญ่หลายคนหาให้ตายก็ไม่มีทางเจอ
เพราะผู้ใหญ่ไม่ได้มีหัวใจที่สะอาดแบบหนู
ไม่ได้มีบ้านที่อบอุ่นแบบหนู
ผู้ใหญ่หลายคนต้องกำลังอิจฉาหนูและพี่ๆน้องๆแน่เลย
เพราะหนูมีความสุขที่สำคัญมากร่วมกับพี่ๆน้องๆของหนูไงคะ
พี่อยากให้หนูเป็นคนที่มีความสุขจนน่าอิฉาแบบนี้ตลอดไปนะ
เด็กดี…