“เด็กๆ คือ เมล็ดพันธุ์ของแผ่นดิน” ช่างเป็นคำนิยามให้กับเด็กบ้านโฮมฮักได้อย่างลงตัว
นับตั้งแต่ก้าวแรกที่ได้มาผูกพัน ใช้ชีวิตร่วมกับเด็กๆ บ้านโฮมฮัก รู้สึกว่าตัวเองมีความสุข โดยที่ไม่ต้องแสวงหากเงินทองให้มากมาย แค่ได้ทำในแต่ละวันอย่างมีความสุข และได้เห็นความเปลี่ยนแปลงของเด็กๆ ไปในทางที่ดีขึ้น มันช่างเป็นอะไรที่งดงามในจิตใจ โดยที่ไม่ต้องไปประกาศให้คนอื่นได้รับรู้ ความรู้สึกนี้เกิดขึ้นเองอย่างเงียบๆ อยู่ในจิตสำนึกของคนที่มาทำหน้าที่เป็น “แม่”
นี่คือกำไรชีวิตของลูกผู้หญิงคนหนึ่งที่ได้เข้ามาทำหน้าที่ตรงนี้ ได้เห็นน้ำตา ได้ยินเสียงหัวเราะ ได้เล่นกับเด็กๆ
เฮ้อ! แค่นี้ก็ทำให้รู้สึกว่า “ตัวเองก็ยังมีค่าอยู่นะ” ถึงแม้บางครั้งเราค้นหาคำตอบให้ไม่ได้กับคนที่ถามเราว่า “ทำงานหนักๆ แบบนี้ มีเวลาเป็นของตัวเองหรือเปล่า?” แต่อยากจะบอกว่าเรามีเวลาเท่ากันทุกคน คือ 24 ชั่วโมง แต่เราจะทำให้ 24 ชั่วโมง มีความสุขมากแค่ไหน
คำตอบที่ชัดเจนมากกว่าคำถาม คือ เวลาที่เราทำให้เด็กเติบโต ทั้งด้านร่างกาย ความคิด พัฒนาการต่างๆ รวมทั้งการที่เด็กๆ ได้รับใช้แผ่นดิน และอยากจะฝากให้สังคมหันกลับมามองเด็กๆ ที่น่ารักกลุ่มนี้บ้าง
ให้โอกาสเด็กๆ ด้วยนะคะ
โดย…แม่พอลล่า
เค้าเรียกว่า มีความรัก ค่ะ
)