18 Comments »

ข้าวฟ่าง said:
สู้ต่อไปนะค่ะอย่างน้อยก้อเพื่อลูกสาวของคุณ ที่เค้าไม่ได้มีความผิดอะไร ชีวิตของคุณยังมีค่าอย่าไปแคร์หรือรู้สึกแย่กับคนที่เค้าไม่เข้าใจหรือรังเกียจคุณ เพราะความจริงแล้วพวกเค้าต่างหากที่น่ารังเกียจ คนที่ไม่เข้าใจชีวิตและให้โอกาสคนด้วยกันต่างหากคือคนที่ไม่สมควรอยู่ร่วมกับคนในสังคมไม่ใช่คุณหรือลูกสาวของคุณหรือแม้แต่คนอื่นๆที่ติดเชื้อก้อตาม สู้ต่อไปนะค่ะและหวังว่าซักวันคงจะได้มีโอกาสไปเยี่ยมทุกคน (ขอให้มีความสุขและเข้มแข็งกับชีวิตที่เหลืออยู่ทุกวันค่ะ)
# 13 March 2009 at 2:12 pm

หิงห้อย said:
อย่าหาเหตุผลต่อสิ่งที่เกิดขึ้นในชีวิตเลยค่ะ เพราะคุณจะมีแต่คำว่าทำไม? ใช้ชีวิตต่อไปอย่างมีความสุขนะคะถ้าต้องการคำตอบว่าทำไม ? ชีวิตดูจะไม่มีทางออกเลยยังมีอีกหลายคนพร้อมจะเป็นกำลังใจให้คุณนะคะ ฉันเป็นคนหนึ่งในนั้นค่ะ
# 15 March 2009 at 8:32 pm

นัน said:
เป็นกำลังใจให้นะคะ อย่าท้อแท้ ทำวันนี้ให้ดีที่สุด
ดูแลลูกด้วยความรัก ความอบอุ่น โอบกอดเขา
ให้ความรัก ทั้งยามทุกข์หรือสุข อ้อมกอด
ของแม่เป็นสิ่งที่เขาปราถนา อ้อมกอดของคุณ
จะทำให้เขาเติบโตเป็นผู้ใหญ่ที่มีศักยภาพ
ฉันเชื่อในพลังแห่งรักของแม่กับลูกค่ะ
# 26 March 2009 at 5:10 pm

คนไม่ดีพอ said:
ความผิดผลาดมันเกิดขึ้นได้กับทุกคน สิ่งที่คุณเผชิญอยู่คือสิ่งที่ผิดพลาด จงยิ้มสู้กับมัน สู้กับมัน อย่าท้อแท้
อย่างน้อยดิฉันก็จะค่อยเปงกำลังใจให้ทุกคนนะค่ะ ถาเราสู้กับมันเราก็จะผ่านเรื่องนี้ไปได้ด้วยดีนะ
คุณต้องป็นตัวอย่างที่ดีให้กะลูกของคุณ เด็กจะเติบโตพร้อมกับความรัก ความจริงก็อยากไปหานะค่ะ แต่ไม่มีโอกาส อย่างน้อยกะมีคนเปงกำลังใจให้นะค่ะ
# 29 March 2009 at 11:32 pm

สัมพันธ์ said:
ตราบใดที่ยังมีลมหายใจอยู่ ชีวิตของเราค้นพบสิ่งที่เป็นประโยชน์สูงสุดกับมนุษย์
ได้เสมอนะครับ อยากให้พี่ลองศึกษาธรรมะและทำชีวิตใหม่จากวันนี้ให้เป็นวันที่
ดีที่สุดได้ ลองดูนะครับมีตัวอย่างบางส่วน
http://www.dungtrin.net/multimedia/7months.html
อย่าคิดว่าเราทุกข์อยู่คนเดียวนะมีคนจำนวนมากเห็นใจคุณมากๆ
# 3 April 2009 at 9:23 am

bummy said:
เมื่อก่อนคนมักกลัวโรคดังกล่าวเพราะคนไทยยังขาดความรู้ความเข้าใจ แต่ปัจจุบันนี้ คิดว่าคนไทยเริ่มมีความรู้มากขึ้นจากการดูโทรทัศน์และรับรู้ข้อมูลข่าวสารทั่วไป ดังนั้น ปัจจุบันคนป่วยจำนวนมากจึงทำงานและมีกิจกรรมต่าง ๆ ในสังคมเป็นเรื่องปกติ เช่นเดียวกับคนแถวบ้านดิฉันพี่เขาก็เป็นแต่พี่เขาก็มีชีวิตอยู่ได้จนถึงทุกวันนี้ อาจเป็นเพราะพี่เขามีกำลังใจที่ดี และอยากจะอยู่กับลูกชายที่น่ารักของเขา..ซึ่งยังต้องกาความรักจากแม่ ดังนั้น จึงอยากขอเป็นกำลังใจให้พี่สู้ต่อไปนะคะ..เพื่อจะได้อยู่กับลูกนาน ๆ อีกอย่างเดี๋ยวนี้วิวิฒนาการทางการแพทย์เก่ง แต่ที่สำคัญที่สุดก็คือกำลังใจของพี่เองต้องเข้มแข้งและรู้จักการปล่อยวางกับชีวิตอย่าสนใจคำพูดของคนอื่นที่จะทำให้เราไม่สบายใจนะคะ
# 6 April 2009 at 10:26 pm

ปราชญ์ said:
ทำใจให้แข็ง อย่าหันไปดูเรื่องหนหลังที่ผ่านไปแล้ว ใช้ชีวิตทุกวินาทีที่มีอยู่เพื่อลูก
ขอพระคุ้มครอง
# 23 April 2009 at 11:36 pm

ความรักคือพลัง said:
คุณ…แม่40 คะ คุณไม่ผิดหรอกค่ะ ชีวิตก็อยางนี้หล่ะค่ะ ไม่มีไครเลือกเกิดได้ แต่เลือกที่จะอยู่ได้ อยู่อย่างไรให้มีความสุขได้พอควร ให้เหมาะสมกับสภาพของเราในปัจจุบัน อย่าไปสนหรือแคร์อะไรมากมายกับคนที่เขาไม่เข้าใจเรา ความจริงเขาอาจจะทุกกว่าเราชึ่งมีในรูปแบบอื่นๆ ใส่ใจมากก็มีแต่สร้างความเศร้าหมองหบั่นทอนสุขภาพตัวเองเพิ่มขึ้น แต่จงอยู่กับคนที่รักและเข้าใจคุณ แคร์ความรู้สึกของเขาด้วยการดูแลตัวเองให้มีความสุข แปลความทุกให้เป็นพลังมหาศาล เป็นภูมิคุ้มกันไปในตัวเพื่อต่อสู้กับโรคภัยใข้เจ็บ ความรักของแม่ที่สร้างพลังขึ้นในตัว คือยาวิเศษค่ะ อยู่เพื่อลูกที่คุณรัก คุณยังมีเพื่อนอีกมากมายที่เข้าใจและเห็นใจคุณ รวมทั้งตัวดิฉันค่ะ สัญญาปีหน้ากลับไปเยี่ยมบ้านจะไปหาเด็กๆ ไปเยี่ยมไปคุยเป็นเพื่อนกับคุณค่ะ คุณ…แม่40 เข็มแข็งนะคะ
# 24 April 2009 at 10:17 pm

ชมพู่ said:
อย่าเพิ่งท้อนะค่ะ เปนกำลังใจให้
# 2 June 2009 at 3:00 pm

ภรณ์ said:
อย่ามองกลับไปดูอดีตที่ผ่านมา และอย่าเพิ่งมองอนาคตที่ยังไม่ผ่านไป อยากให้พี่อยู่กับปัจจุบัน
มองดูลูกน่ารักเล็ก ๆ อยู่กับเค้าอย่างมีความสุข ดีกว่า ทำปัจจุบันให้ดีที่สุดนะคะ เป็นกำลังใจให้พี่สู้ค่ะ
# 5 June 2009 at 1:15 pm

luminars_s said:
คุณไม่ใช่คนที่น่ารังเกียจเลยค่ะ แต่เป็นคนที่น่ายกย่องที่สุดที่สามารถทำสิ่งเหล่านี้ได้โดยให้โอกาสกับชีวิตเด็กๆ มากมาย คนอื่นๆ ที่เค้าสมบูรณ์พร้อมและมีโอกาสทางสังคมยังไม่มีใจทำได้เช่นคุณ เป็นความชื่นชมจากใจและขอเป็นกำลังใจต่อสู้กับโรคร้ายนะคะ ขอสิ่งศักดิ์สิทธิ์คุ้มครองค่ะ
# 6 June 2009 at 3:12 pm

นายณัษฐพงษ์ พงษ์ไธสง said:
เรียน คุณสุธาสินี น้อยอินทร์
คุณสุธาสินี ผมจะเป็นคนใหม่ในวงการสังคมสงเคราะห์ที่ไม่มีใคร่รู้จักเลย แต่มีข่าวแจ้งให้ท่านและทุกคนที่
มูลนิธิโฮมฮักได้ทราบ ขณะนี้ผมได้รับการติดต่อจากชาวมาเลเซียอยากให้ผมสามารถนำเงินของเขาไปช่วย
เหลือเด็กกำพร้าและในส่วนอื่นๆ ซึ่งผมไม่สามารถที่ให้ข้อที่จะเป็นประโยชน์กับทางมาเลเซียได้ จึงขอทราบ
รายละเอียดที่พอจะเป็นข้อมูลเบื้องต้นดังนี้
1. จำนวนเด็กที่เป็นเด็กกำพร้ามีทั้งหมดเท่าใด
2. จำนวนเด็กที่เป็นเด็กกำพร้าที่ติดเชื้อ HIV มีอยู่เท่าใด
3. ค่าใช้จ่ายสำหรับเด็กต่อวันประมาณเท่าใด
4. เจ้าหน้าที่ที่ดูแลเด็กมีเท่าใดและค่าใช้จ่ายสำหรับเจ้าหน้าที่ที่ดูแลเด็ก
5. ค่ารักษาพยาบาลที่จ่ายให้กับเด็กประมาณเท่าใด
ในส่วนที่ผมแจ้งมานี้ผมจะได้ส่งไปที่มาเลเซีย ซึ่งอาจจะช้าบ้างแต่ถ้าได้มามันเป็นกำลังใจให้กับผู้ทำงานและ
ผมพร้อมกับผู้ที่บริจาคมาให้เรา และเข้าก็จะได้รู้สิ่งที่ท่านทำอยู่นั้นสูงเกินกว่าที่คนอื่นเขาจะทำได้กัน อีก
ประการ ท่านที่จะบริจาคมาให้นี้มีส่วนที่เหมือนท่านอีกคือท่านเป็นโรคกำลังที่จะเข้าผ่าตัดในโรงพยาบาลที่
มาเลเซีย ให้ติดต่อกลับไป ที่ E-mail: are-hr@hotmail.com
ท้ายที่สุดนี้ ผมของท่านและทุกคนที่อยู่ในมูลนิธิโฮมฮักจะมีความสุขและสุขภาพแข็งแรงตลอดไป
ผม ณัษฐพงษ์ พงษ์ไธสง
# 19 June 2009 at 2:07 pm

baramee said:
คุณณัษฐพงษ์ครับ ผมแนะนำให้คุณติดต่อไปที่บ้านโฮมฮักโดยตรงเลยครับ เพราะข้อมูลดังกล่าวค่อนข้างละเอียด เหมาะที่จะคุยโดยตรงกับเจ้าหน้าที่ของมูลนิธิเลยครับ ส่วนเบอร์โทรติดต่อ ดูได้ที่เมนู “ติดต่อ” ครับ
# 22 June 2009 at 12:07 am

ครูสุขภาพ said:
ยอดเยี่ยมมากจริง ๆ ครับ เป็นคุณแม่ที่น่ายกย่องมาก ๆ จงสู้ต่อไปนะครับ จงมีชีวิตของเราให้อยู่อย่างมีประโยชน์ต่อสังคมและโลกใบนี้ ยังมีเรื่องราวดี ๆ และสวยงามอีกมากให้ค้นหาและทำมัน และที่มากไปกว่านั้น อยากให้คุณแม่รู้ไว้เสมอว่า ยังมีพวกเราอีกหลาย ๆ คนคอยให้กำลังใจนะครับ อาจมีบ้างที่เค้าไม่เข้าใจและอาจรู้สึกอย่างนั้นกับเราแต่คงเป็นส่วนน้อยครับ เป็นเพราะเค้ายังขาดความรู้หรือความเข้าใจที่ถูกต้อง ไม่ใช่ความผิดของพวกเค้าเหล่านั้น ให้อภัยเค้านะครับ การให้อภัยจะชนะการให้ทั้งปวง จิตใจเราจะสงบและยกระดับสูงขึ้นนะครับ
# 9 October 2009 at 10:38 am

หนุ่มเมืองยส...12 said:
” จริงๆผมเป็นคนยโสธรตั้งแต่เกิด..แต่ต้องไปเรียนต่อและพอจบการศึกษาก็ต้องทำงานต่างจังหวัดตะลอนๆซะทั่วประเทศนาน..นานมากพอสมควร จริงๆผมก็ชอบทำบุญเหมือนกับชาวพุทธศาสนิกชนชาวไทยทุกๆคนเหมือนกันและได้อ่านและดูผ่านทางสื่อต่างๆ เรื่องบ้านโฮมฮัก และแม่ติ๋วของลูกๆแห่งบ้านโฮมฮัก พอสมควรก็ตั้งใจว่าสักว้นเราคงมีโอกาศที่จะไปทำอะไรเพื่อบ้านเกิดเมืองนอน( รวมทั้งได้ตอบแทนบุญคุณพ่อแม่ในวัยที่ท่านแก่เฒ่าด้วย ) ของตัวเองบ้างไม่มากก็น้อย…และวันนี้ผมมีโอกาศนั้นแล้ว( บริษัทได้ย้ายผมมาที่บ้านแล้ว..ครับ..ยโสธร)…และวันนี้เป็นวันที่ผมจะเริ่ม..สานฝันและความตั้งใจนั้น..ถึงแม้จะเป็นชิ้นส่วนของฟันเฟืองตัวเล็กๆที่จะคอยผลักดัน..บ้านโฮมฮัก..ให้คงอยู่ตลอดไป..แล้วหลังจากกลับจากไปเยี่ยม..บ้านแม่ติ๋วแล้วจะกลับมาเล่าให้ฟังนะ..ครับ..( จากสำนึกรักบ้านเกิด..หนุ่มเมืองยส..12 )
# 23 November 2009 at 2:12 pm

น้องบี said:
ขอให้แม่ติ๋วสู้ต่อไปนะคะจะเป็นกำลังใจให้คะ
# 29 December 2009 at 11:41 am

เปนหลานของป้าติ๋วค่ะ said:
สู้ต่อไปนะค่ะ ป้าติ๋ว หลานบุ้ง เปน
กำลังใจให้ค่ะ รักษาสุขภาพด้วยนะ
ค่ะ แต่ญาติพี่น้อง ปู่กวี ไม่เคย รังเกียจ
ป้าหรอกค่ะ แต่อยากจะเจอป้าด้วยซ้ำไป
รักแหละคิดถึงป้า นะค่ะ จากน้อยอินทร์ ค่ะ
# 12 February 2010 at 12:35 pm

คนไกลบ้าน said:
เข้ามาเป็นกำลังใจให้ค่ะ อย่าท้อนะคะ สู้สู้สู้ ค้าาาา
# 24 July 2010 at 5:22 am

Leave your response!

บ้านโฮมฮัก

ความเห็นล่าสุด

• Hairstyle on Banhomehug Music for Life Concert
• Aeaw on แม่ติ๋วกำลังจะตาย โดย ช่อผกา วิริยานนท์
• suwannee on ความในใจของแม่ติ๋ว
• สาวอุบลฯ ไกลบ้าน on ความในใจของแม่ติ๋ว
• คนไกลบ้าน on ฉันผิดด้วยหรือ?
• ทราย on แม่ติ๋วกำลังจะตาย โดย ช่อผกา วิริยานนท์
• ทราย on แม่ติ๋วกำลังจะตาย โดย ช่อผกา วิริยานนท์
• อ้อฟ on แม่ติ๋วกำลังจะตาย โดย ช่อผกา วิริยานนท์
• ทราย on แม่ติ๋วกำลังจะตาย โดย ช่อผกา วิริยานนท์
• วิมลรัตน์ ฉัตรศรีวงศ์ on บทสัมภาษณ์ “แม่ติ๋ว” โดยกรุงเทพธุรกิจ

ผู้จัดทำ