เมื่อเธอมาที่โฮมฮัก เธอพบเด็กๆ หัวเราะ วิ่งเล่น สนุกสนาน รับประทานอาหารปกติ เธอได้ตั้งคำถามกับแม่ติ๋วว่า เด็กๆ ป่วยกันทุกคนหรือไม่ เด็กๆ รู้ไหมว่าตนเองมีปัญหาสุขภาพ แล้วทำไมเด็กๆ ถึงแข็งแรง สนุกสนานอยู่ได้

คำตอบของแม่ติ๋วทำให้เธอรู้สึกมีความสุข สบายใจขึ้น และตั้งใจว่ากลับบ้านไปครั้งนี้ เธอพร้อมแล้วที่จะบอกกับสามีและคนในครอบครัว ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้น

ผมอยากจะบอกกับผู้ใหญ่ทุกๆ คนว่า พวกเราก็สามารถเติบโตได้ และเป็นเมล็ดพันธุ์ของแผ่นดินได้ และไม่ได้มีปมด้อยอะไร พวกผมก็มีครบ 32 ประการเหมือนกัน เพียงแต่ไม่มีพ่อและแม่ผู้ให้กำเนิดอยู่เคียงข้างเท่านั้น ผมอยากจะขอให้ผู้ใหญ่ทุกคนดูแลพวกผม และไม่ทอดทิ้งพวกผม และเด็กกำพร้าที่ไม่มีที่อยู่อาศัยด้วยครับ

ตอนผมมาใหม่ๆ ผมคิดว่าจะไม่มีความสุข แต่เปลี่ยนไปกับที่ผมคิดเลย มีความสุขมากเลยที่พวกผมได้ไปโีรงเรียน ที่โรงเรียนมีเพื่อนมากขึ้น แต่ผมสงสัยว่าทำไมถึงรังเกียจพวกผมทุกคนเลยนะ? เป็นพวกผู้ใหญ่ที่ไม่เข้าใจเลยนะว่า เด็กๆ จะเป็นอย่างไร พวกผู้ใหญ่ไม่เคยเข้าใจเด็กๆ เลย

ฉันเป็นเมล็ดพันธุ์ที่แม่ๆ ทุกคนในบ้านโฮมฮักบอกว่า พวกแม่ๆ อยากให้เป็นเมล็ดพันธุ์ที่ดี และเป็นผลไม้ที่หอมหวาน เจริญเติบโตได้อย่างสวยงาม ถ้าเปรียบเป็นชีวิต จะเป็นชีวิตที่ประสบความสำเร็จ ไม่สร้างความเดือดร้อนให้กับสังคม เพราะฉะนั้น ฉันจึงอยากเป็นผลไม้ที่หอมหวาน อย่างที่พวกแม่ๆ คาดหวังไว้ว่าอยากให้ฉันเป็น เพื่อสร้างชื่อเสียงให้กับบ้านที่ฉันรัก

ณ วันนี้ มีเด็กทารกจำนวนไม่น้อย ที่เกิดจากครอบครัวที่ไม่สามารถเลี้ยงดูพวกเขาได้ เนื่องจากสาเหตุหลายประการ เช่น พ่อแม่เด็กเสียชีวิต หรือผู้ดูแลเด็กเป็นผู้ชรา ซึ่งต้องรับภาระในการเลี้ยงดูลูกหลานจำนวนมาก และที่สำคัญ เด็กมีปัญหาด้านสุขภาพ ทำให้เด็กถูกผลักออกจากอ้อมอกของครอบครัว เครือญาติ และสังคมที่รังเกียจพวกเขา